Bukan main lagi, bintang Badminton Malaysia, Lee Zii Jia bekerjasama dengan OPPO Reno6 Z untuk buat lagu Ten Thousand Emotions, In Portrait sebagai tanda terima kasih kepada para penyokongnya 🏸
Kalau korang nak tahu Lee Zii Jia suka bebenar rakam moment kehidupannya dengan OPPO Reno6 Z. Orang cakap setiap momen tu sangat berbaloi untuk dirakam. Dengan sistem tri-kamera pada kamera utama 64MP dan Potret Suar Bokeh yang terdapat di Reno6 Z, korang akan dapat rakam potret yang paling sempurna.
# OPPOReno6Z5G #EveryEmotionInPortrait
Ketahui lebih lanjut mengenai OPPO Reno6 Z: https://www.oppo.com/.../product/oppo-reno6-z.P.P1000257
同時也有6部Youtube影片,追蹤數超過2萬的網紅狂人JoJo,也在其Youtube影片中提到,FB:邱怡澍Joyce914 IG:just_be_joyce 大家一起來幫方振宇加油! 集氣! 羽球第一次納入帕奧比賽項目! 銅牌戰對上印尼好手 - 中華民國殘障體育運動總會官網 https://www.ctsod.org.tw/para/Default.aspx Paralympi...
para badminton 在 Lee Chong Wei 李宗伟 Facebook 的最佳貼文
Sehari dua ini, saya sempat meluangkan masa sehari-dua ini bersama jaguh-jaguh terjun dan badminton tanah air. Korang pun tahu, bab-bab nak bagi ucapan motivasi bukanlah “forte” Chong Wei. Tapi berharap dengan perkongsian pengalaman Olimpik saya sedikit sebanyak menenangkan emosi atlit-alit muda kita ni.
Angka covid semakin meningkat. Rakyat sedih. Orang ramai mula risau dan resah. Saya berharap melalui Olimpik, kita akan sekurang-kurangnya mendapat berita yang menyerikan untuk negara kita.
Para Atlit. Kamulah jaguh negara. Fight fearlessly. #DemiMalaysia We need you. More than ever. This time you representing not only Malaysia, but our HOPE.
在马来西亚羽毛球与跳水队出发前夕到练习场上给他们最后的鼓励和分享我的大赛经验。这是你们用了5年时间来准备的奥运,去到赛场就是和自己的对话,好好的表现,马来西亚3200万人口是你们最强的后盾!
para badminton 在 Pakar diari hati Facebook 的最佳解答
Kisah ini benar2 menyentuh hati para pembaca. Pasti ramai yg tertanya2 adakah ianya kisah benar... Ya... Ianya adalah kisah benar.
.
.
Andai dipulangkan kembali...
Assalamualaikum dan salam sejahtera semua. Hari ini saya terpanggil untuk menceritakan sebuah kisah yang amat menyentuh jiwa saya. Saya fikir ianya hanya terjadi di dalam drama tv sahaja rupa - rupanya ia berlaku di depan mata saya sendiri keatas teman baik saya.
Awal Febuari 2018... Salah seorang teman baik saya telah di jemput ilahi kerana kanser rahim tahap empat. Alhamdulillah arwah menderita tidak lama. Tiga bulan terlantar sakit sebelum subuh arwah menghembuskan nafasnya yang terakhir dan meninggalkan seorang putera yang masih kecil bersama 2 orang puteri yang masih bersekolah dengan si suami.
Sebulan selepas pemergiannya, si suami telah datang kerumah saya bersama sekotak pakaian arwah. Sebelum arwah pergi dia sempat berpesan kepada si suami supaya sedekahkan segala pakaian miliknya yang masih elok kepada sesiapa yang memerlukan. Si suami tidak tahu kemana arah untuk di salurkan pakaian milik si isteri mungkin masih baru dan tidak dapat berfikir dengan jelas maka di amanahkan kepada saya.
Sewaktu saya membuka kotak itu untuk memilih pakaian yang sesuai untuk di sedekahkan seperti yang di amanahkan, tiba - tiba si suami bersuara.
"Itu jer yg arwah ada..."
Saya merenung si suami kerana cuba untuk fahami apa maksud kata kata si suami tu tadi.
"Semalam saya membuka almari arwah dan hanya ini sahaja yang arwah ada... 15 tahun saya bersama arwah, lansung saya tidak pernah ambil tahu setiap kehendak arwah isteri. Saya abaikan arwah sehinggakan arwah sakit pun saya tidak tahu."
Ada kekesalan di situ. Namun saya masih tidak dapat mentafsir apa yang tersirat di sebalik keluhan si suami. Suami saya meletakkan handfon di meja mula berminat dengan cerita suami arwah kawan saya ini.
"Setiap kali arwah mengeluh sakit, kurang sihat, tidak bermaya dan mengajak saya pergi ke hospital saya hanya menganggap ianya pekara remeh. Saya mengejek - ejek arwah dengan mengatakan dia dah tua. Saya merendah - rendahkan arwah yang dia kurang bersenam dan hanya tahu makan jer sedangkan saya aktif bersukan dan tak salah kiranya saya mengajak dia bersukan bersama sepertimana saya menggalakkan kawan kawan saya bersukan. Saya juga selalu bersangka buruk bila arwah sakit ianya semata mata alasan untuk makan luar kerana malas masak. Lalu bangun jugak dia untuk masak dan mengemas kerana tidak sanggup dengar saya membebel dan kadang - kala sampai naik tangan saya ke kepala dia. Kejamnya saya... Saya berniaga sendiri punyai banyak masa terluang namun saya terlalu berkira untuk membawa arwah ke hospital kerana saya takut akan membuang masa menunggu segala urusan pemeriksaan kesihatan. Kejamnya saya pada arwah. Saya fikir bila dia sudah jadi isteri saya,saya tidak perlu lagi untuk mengambil hati dia seperti masa bercinta dulu. Namun saya lupa dia hanyalah pinjaman sementara bila - bila masa sahaja akan di ambil semula olehNya."
"Benda yang lepas jangan di kenang, nanti kau sengsara dia dah pergi, redha kan... Kesian anak - anak kau."
Suami saya bersuara.
"Bila saya pandang anak - anak makin bertambah kekesalan saya bang. Masa arwah ada boleh saya kira berapa kali saya bawa dia dan anak anak berjalan - jalan. Sedangkan saya pantang diajak kawan - kawan, ke langit biru saya boleh terbang. Bila saya buka 'handfon' arwah, boleh kira berapa sangat gambar yang di ambil bersama saya. Semuanya gambar dia dengan anak anak. Sedangkan gambar saya bersama kawan kawan penuh dalam telefon saya. Gambar dia bersama saya lansung tiada. Bila pandang anak yang kecil yang masih menyusu tu bang... Sayu jiwa saya... Siapa antara kawan kawan saya yang telah saya banyak habiskan masa bersama boleh membuatkan anak saya tu susu pada malam malam hari. Siapa yang boleh tolong uruskan anak anak saya ke sekolah seperti arwah uruskan. Siapa yang boleh temankan si kecil saya bermain sehingga jam 3 ke 4 pagi kalau dia tidak mahu tidur. Pagi ni anak saya yang pertama meminta RM 50 untuk membeli barang barang kajian sekolah. Wajib beli kerana jika tidak buat kajian tu, markah untuk peperiksaan mata pelajaran tu akan di tolak. Selama ini saya bising - bising duit belanja rumah sering tidak cukup, saya kata arwah ni boros belanja macam air dan tidak tahu berjimat. Baru saya tahu kemana arah duit itu di salurkan. Hari ini genap sebulan arwah pergi dan saya kira - kira hampir RM 500 ke RM 700 belanja sekolah anak - anak dan makan sahaja. Bila tiap kali arwah minta beli pakaian baru atau barang make up. Saya melarangnya kerana saya rasa macam membazir. Bila dia meminta lagi saya akan mula mengungkit pemberian belanja yg saya bagi. Baru lah saya tahu ianya tidak mengcukupi. Baiknya arwah kerana dia patuh. Saya sering tegur arwah kerana selekeh jer lansung tidak bergaya seperti isteri kawan - kawan saya tetapi saya lupa yang saya tidak pernah bertanya padanya tentang berlanja yang saya bagi selama ini cukup atau tidak untuk membeli pakaian dan alat - alat solek. Saya gagal menjadi suami yang baik."
Saya diam tidak dapat berkata - kata lagi. Marah sedih dan sebagainya berlegar - legar dalam fikiran saya. Setahu saya arwah ni masa zaman bujang - bujang dulu memang cantik, bergaya dan pandai menghiaskan diri. Patut lah semenjak dia berkahwin hilang semuanya dan bila saya mengusik dia hanya menjawab...
"Malas lah nak makeup - makeup ni... takda masa, dengan anak - anak lagi, alaaa yang penting suami sayang..."
"Semalam saya buka almari arwah, hanya ada beberapa helai sahaja pakaian yg baru itu pun seingat saya dibeli masa nak raya tahun lepas. Lain - lain semua dah lusuh. Ada beberapa batang lipstic yang dah patah. Dahulu masa sebelum kawin saya pernah terlihat di dalam beg kecil arwah ada pelbagai jenis lipstik, pelbagai jenis bedak muka dan macam - macam lagi makeup yang arwah ada. Tetapi bila dah jadi isteri saya, semuanya habis tidak berganti. 15 tahun bersama sepatutnya bukan makin berkurang tetapi makin bertambah. Masa kali pertama arwah menjejak kaki ke rumah saya, arwah bawa 3 beg besar pakaian semuanya cantik - cantik dan hari ini hanya sekotak sahaja yang arwah ada. Sedangkan keperluan anak anak dan saya sangat mengcukupi."
Si suami mula menangis.
"Arwah nak bekerja, saya marah... Saya tanya arwah tidak cukup ke apa yang saya bagi dan saya kata saya mampu tanggung dia lagi... Saya ego... Arwah pula demi menjaga ego saya daripada tercalar arwah mengambil keputusan untuk diam sahaja. Dia amanah saya sepatutnya dia dijaga, dibelai, dimanja tetapi saya abaikan kerana saya fikir sekarang bukan masa untuk semua itu. Tiap kali arwah mengeluh sakit - sakit badan saya suruh dia tidur... Makan ubat. Saya suruh anak - anak yang picitkan... Tetapi saya lupa itu adalah kewajipan saya. Saya lupa dia hanya pinjaman sementara. Sekarang dia dah tiada. Saya rindu dengan dia. Rindu sangat sangat. Andainya dipulangkan dia kembali saya nak habiskan masa saya bersama dia seperti masa saya bercinta dulu. Saya nak kotakan janji saya pada dia bahawa dia akan menjadi wanita paling bahagia bila menjadi isteri saya. Saya tahu bukan harta dan kekayaan yang arwah inginkan tetapi perhatian dan kasih sayang saya. Saya kesal kerana selama ini arwah menjadi tempat saya melepaskan penat dan amarah saya. Saya kesal kerana selama ini menjadi suami yang terlalu berkira dengan isteri sedangkan isteri adalah punca rezeki suami. Masa saya tahu arwah sakit, masa tu dah terlambat. Pagi tu dia mengadu perut dia sakit sangat. Saya marahkan dia kerana tidak menjaga makan. Tetapi bila saya lihat dia tidak bermaya dan bila saya periksa nadi dia semakin menurun, saya terus bawa dia ke hospital... Masa dalam kereta mulut saya tak henti - henti menyumpah dia... Kata dia menyusahkan saya... Nak diet sampai tak makan... Ambil supliment yang bukan - bukan sampai sakit macamni. Masa tu saya sangat marah pada arwah sampai saya terlepas kata asyik sakit jer tapi tak mampus - mampus jugak. Bila nurse bagitahu dia kena tahan ward saya lagi berangin dan menunjal - nunjal kepala dia sambil membebel benda yang sama, saya marah sangat sebab saya terpaksa batalkan aktiviti badminton saya pada petang itu kerana terpaksa menjaga anak - anak di rumah. Tiga hari arwah warded. Jarang sekali saya menjenguk dia. Hanya waktu melawat tengahari sahaja bawa anak - anak datang melepas rindu. Baru saya tahu susahnya bangun malam buatkan susu, mandi dan tidur kan anak, sediakan anak anak ke sekolah. Bila doctor mengesahkan isteri saya mengidap kanser rahim tahap 4... Saya terduduk kaku menahan tangis kerana semuanya dah terlambat sebab ianya telah merebak sepenuhnya."
Si suami berhenti seketika untuk menyapu air mata yang mula membasahi pipi. Secawan teh yang di hidangkan lansung tidak berusik. Suami saya merenung tajam kearah muka suami arwah kawan saya. Mungkin menanti apa lagi cerita yang bakal akan keluar dari mulut suami kawan saya.
"Sewaktu dia sakit, saya cuba menjadi suami yang baik. Ajak dia pergi jalan - jalan. Tetapi dia menolak. Dia tidak mahu susah susahkan saya menolak kerusi roda. Saya ajak dia makan makanan kegemaran dia. Dia makan namun tidak mampu untuk menelan dengan riangnya. Saya ajak bergurau bermesra seperti dulu - dulu dia lesu x bermaya... Runtun hati saya melihat wanita yang saya sayang, saya cintai menderita. Tiap kali dia sakit, saya ajak pergi hospital dia menolak, dia kata dia dah tahu dia sakit apa, tak perlu buang masa dan duit lagi. Saya ajak dia pergi berubat kampung jika tidak mahu ke hospital. Dia menolak kerana itu akan menangguh masa untuk dia meninggal... Allahu Akbar rupanya arwah terasa dengan kata - kata saya. Saya melutut depan dia, mohon maaf, mohon ampun dan dia kata dah lama memaafkan kesilapan saya namun itu tidak mampu membasuh dosa saya pada arwah... Saya mula memeluk dia sewaktu tidur, saya tahu saya akan kehilangan dia dan waktu itu makin hampir. Sumpah demi tuhan saya sayangkan arwah cuma saya lupa dia hanya pinjaman lalu saya abaikan dia. Saya tidak hargai kehadiran dia dalam hidup saya. Sekarang satu - satunya wanita yang amat saya kasihi dah tiada. Dia dah tinggalkam saya bersama jutaan kenangan dan kisah suka duka kami sepanjang percintaan di bangku sekolah hingga ke jinjang pelamin..."
Saya merenung muka suami kawan saya itu, terpancar kekesalan di situ. Dia menceritakan pada saya bukan lah untuk membuka pekung didada, tetapi dia tahu saya menulis blog dan ingin saya kongsi bersama kisah dia dan isteri 'pinjaman' sementaranya supaya menjadi satu tauladan kepada para suami di luar sana. Sesungguhnya apa yang kita ada bukan milik kita. Semuanya hanya pinjaman.. Hargai lah...
Kredit Penulis :
#CikPuanAmmyTulis
#gambarsekadarhiasan
.
.
.
Nak viralkan bisnes anda? Sekarang dibuka iklan pakej terendah hanya RM30. Iklan boleh pilih tarikh dan masa sendiri. Whatsapps admin : http://bit.ly/2FFyZuG
para badminton 在 狂人JoJo Youtube 的最佳貼文
FB:邱怡澍Joyce914 IG:just_be_joyce
大家一起來幫方振宇加油! 集氣! 羽球第一次納入帕奧比賽項目!
銅牌戰對上印尼好手
-
中華民國殘障體育運動總會官網
https://www.ctsod.org.tw/para/Default.aspx
Paralympic 國際官網
https://olympics.com/tokyo-2020/en/paralympics/
-
#帕運 #方振宇 #羽球 #paralympics #badminton
![post-title](https://i.ytimg.com/vi/ydvbjjjIQU0/hqdefault.jpg)
para badminton 在 狂人JoJo Youtube 的最佳解答
Joyce的IG(just_be_joyce) : https://www.instagram.com/just_be_joyce/?hl=zh-tw
FB: 邱怡澍Joyce914
資訊欄有相關資料整理 必看懶人包!!
@時間: 8/24~9/5
@人員: 10位選手 6個項目
桌球-程銘志/盧碧春/田曉雯/林姿妤
田徑-楊川輝(跳遠)/ 劉雅婷(標槍)
健力-林亞璇
柔道-李凱琳
羽球-方振宇
游泳-陳亮達
@轉播單位: 愛爾達體育台 和 公視
@賽程
開幕式:8/24(二)20:00~23:00
閉幕式:9/5(日)20:00~22:30
https://running.biji.co/index.php?q=news&act=info&id=106131&subtitle=%E3%80%90%E6%9D%B1%E4%BA%AC%E5%B8%95%E9%81%8B%E3%80%912020%E6%9D%B1%E4%BA%AC%E5%B8%95%E9%81%8B%E9%80%B2%E5%85%A5%E5%80%92%E6%95%B8%EF%BC%81%E9%96%8B%E5%B9%95%E5%85%B8%E7%A6%AE%E3%80%81%E4%B8%AD%E8%8F%AF%E9%9A%8A%E8%B3%BD%E7%A8%8B%E4%B8%80%E8%A6%BD%EF%BC%88%E4%B8%8D%E6%96%B7%E6%9B%B4%E6%96%B0%EF%BC%89
@官網資訊:
https://www.ctsod.org.tw/para/
@中華民國殘障體育運動總會/Chinese Taipei Paralympic Committee FB粉專:
https://www.facebook.com/CTPCTW/
@分級中心:
http://www.taiwanpscc.org/?tag=home
#Paralympics #帕奧 #中華隊 #台灣 #奧運 #Olympic #帕運 #程銘志 #盧碧春 #田曉雯 #林姿妤 #楊川輝 #劉雅婷 #林亞璇 #李凱琳 #方振宇 #陳亮達 #分級 #獨家
![post-title](https://i.ytimg.com/vi/TGXDEK_ppjM/hqdefault.jpg)
para badminton 在 狂人JoJo Youtube 的精選貼文
Joyce的IG(just_be_joyce) : https://www.instagram.com/just_be_joyce/?hl=zh-tw
FB: 邱怡澍Joyce914
8/24~9/5 就是Paralympic的比賽期間 請大家一起為中華健兒們加油
奧運剛結束相信大家跟我一樣都有奧運後症候群
大家傷心得太早了 帕奧來了!!! 大家熱血延續起來阿
8/24-9/5就是Paralympics的比賽期間
如果你還不知道帕奧是甚麼的?
很好! 你適合看這個影片
如果你還不知道台灣選手 也不知道要比甚麼項目?
很好! 這個影片再看一次
也不是為了跟風而整理這個影片
而是因為我的朋友 Alpha-hirokazu Tateishi 就是帕拉桌球的選手
人家還是這次東京帕奧的火炬手ㄟ!!!
也是因為他我在2017年去看了第一場帕拉相關的比賽
當你親眼看過他們的比賽就會知道那是多深刻的感動
開始對他們有了一點點兒的了解
但大家對他們的認識卻是所知甚少
真的非常可惜
他們可是比一般人都付出了百倍千倍的努力才能走上這個殿堂
值得更多關注和掌聲
所以我就花了蠻多時間整理這個影片
真心希望大家看一下
也跟大家分享我在國外看到他們對於帕拉運動的相關推動
預祝中華隊 獎牌拿好拿滿
-
想要知道更多消息歡迎上FB粉專查詢
中華民國殘障體育運動總會/Chinese Taipei Paralympic Committee
https://www.facebook.com/CTPCTW/
-
這個影片是我覺得解說很清楚的帕奧影片
但是他是英文 不過搭配動畫其實很好理解 一樣跟大家分享
https://www.youtube.com/watch?v=fZZXsdQB9KQ&list=PLlT7matXP4aLS2XUpk32DaXRtf1akTaki&index=13
#Paralympics #帕奧 #中華隊 #台灣 #奧運 #Olympic #帕運 #程銘志 #盧碧春 #田曉雯 #林姿妤 #楊川輝 #劉雅婷 #林亞璇 #李凱琳 #方振宇 #陳亮達
![post-title](https://i.ytimg.com/vi/jEqb53JVo9E/hqdefault.jpg)